وقتی که میخواهید هزینههای انرژی خود را کاهش دهید، جایگزین کردن عناصر گرمایشی قدیمی در خطوط تولید، راه حل منطقی به نظر میرسد. شاید فکر کنید که کافی است عناصر مقاومتی قدیمی را برداشته و عناصر مادون قرمز جدیدی جایگزین آنها کنید تا بهرهوری خط تولید دوباره افزایش یابد.
اما مشکل اینجاست: معمولاً اینطور نیست.
عناصر مادون قرمز مزیت دارند؛ زیرا گرما را مستقیماً به قطعات انتقال میدهند. در نتیجه، زمان لازم برای گرم شدن هوا کاهش مییابد و چرخههای تولید سریعتر پیش میروند. اما اگر این لامپهای جدید را در یک فر قدیمی قرار دهید، در واقع در حال هدر دادن پول هستید. اگر دیوارهای فر نشتی داشته باشد، قطعات شما گرم نخواهند شد؛ در واقع شما فقط برای گرم کردن فضای کارخانه پول میپردازید.
اینجاست که اکثر افراد مرحله مهمی را نادیده میگیرند: عایقبندی.
اکثر این فرهای قدیمی پر از پشم معدنی یا الیاف فیبری هستند که طی ده سال گذشته فرسوده شدهاند. این مواد باعث ایجاد «پلهای حرارتی» میشوند که باعث میشود گرما از بین برود.
سعی کنید از دوربین حرارتی برای بررسی نقاط داغ استفاده کنید. اگر سطح خارجی فر در دست لمس گرم باشد – یعنی دمای آن بالاتر از ۵۰ درجه سانتیگراد باشد – یعنی عایقبندی فر خراب شده است. جایگزین کردن این مواد با الیاف سرامیکی با چگالی بالا یا پشم سنگی تأثیر بسیار خوبی خواهد داشت. این کار فشار وارد شده بر عناصر مادون قرمز را کاهش میدهد، بنابراین آنها نیازی نیست که برای حفظ دمای ثابت، با توان کامل کار کنند.
البته، یک مشکل دیگر نیز وجود دارد: وقتی از عناصر مادون قرمز با توان بالا استفاده میکنید، گرمای بیشتری وارد فر میشود. این امر باعث افزایش تولید میشود، اما فشار بیشتری بر فنها و سیستمهای تخلیه گرما وارد میشود. اگر جریان هوا را به درستی تنظیم نکنید، ممکن است قسمتهای خارجی فر دچار گرمای بیش از حد شوند.
اگر سیمکشی را درست انجام دهید و شکافهای عایقبندی را بپر کنید، متوجه خواهید شد که میزان انرژی مصرفی برای تولید هر قطعه کاهش یافته است. جایگزین کردن لامپها مانند استفاده از پانسمان برای جلوگیری از نشتی است؛ اما راه حل واقعی، عایقبندی صحیح است.